Alweer bijna het einde van de maand. En schiet 2012 ook voorbij voordat je het weet. Ik ben er moe van. Of ben ik een klein beetje ziek. Maar... dat wil ik helemaal niet. Ik ga maar eens lekker vroeg onder de wol of in mijn geval, onder het eendendons.

Gekeken naar The Help. En terwijl ik juist denk dat we gelukkig toch een aardig eind de goede richting op zijn gekomen, als het gaat om ongelijkheid, krijg ik de vraag voorgeschoteld hoe het vandaag de dag dan zich met de schoonmaak-industrie. Worden de deze mensen nu wel met gewoon gelijkwaardig respect behandeld? Door mij wel, maar hoe zit dat met "de rest van de wereld? Zijn we wel echt opgeschoten en hebben we er van geleerd.? Ik ga nu toch ernstig twijfelen.

Het is weer tijd om een mix te maken, maar voor ik dat doe, kijk ik eerst naar een horrorfilmpje. Daar zit 1 scene in waarvan ik me toch afvraag, hoe dat nou toch zo echt kan lijken. Iemand snijdt met een behoorlijk mes een stuk uit z'n eigen onderarm en shit, dat ziet er toch heel erg echt uit. Had bijna foto's opgezocht om te zien of de acteur nog leeft. Als ik bij de studio aankom, heb ik nog een uurtje de tijd om mijn mix te maken. Zoals gewoonlijk lukt hij weer erg goed, en... binnen de tijd. I love it, when a plan comes together.

James bond, maar dan anders. Daniel in de rol van reporter, die door een mis-kleun, gedegradeerd wordt tot schrijver van een familie-verhaal en dan achter een groot familiegeheim komt. 2 Verhaallijnen die samenkomen en je toch 2:30 uur laten meegenieten. De film had wel wat sneller gemogen, wat mij betreft. Het meisje met de draken-tattoo. Een boeiende Amerikaanse remake.

Ik begin met het maken van mijn eigen vogelvoer. Een soort vetbollen, waar ook nog iets in moet zitten wat vogels wel lekker vinden. Als ik naar bed ga, staan er 3 bakjes waar normaal een chinese afhaalmaaltijd in zou zitten. Nu gevuld met het lekkerste dat een vogel zich kan wensen.